فيثاغورثيان و اعداد

فیثاغورسیان اعداد زوج را به منزله ی اعداد قابل حل ، مونث و خاکی تلقی می کردند و اعداد فرد برایشان غیر قابل حل و مذکر بودند و ماهیتی آسمانی داشتند.

هر عدد با صفتی انسانی مشخص می شد:

"یک" نماینده ی عقل بود، زیرا تغییر ناپذیر بود،

"چهار " علامت عدالت بود ، زیرا اولین مجذور کامل و حاصلضرب دو عدد مساوی بود،

"پنج" نماینده ی ازدواج بود زیرا از اتحاد اولین عدد مونث و اولین عدد مذکر تشکیل شده بود(یک به عنوان عدد فرد تلقی نمی شد، زیرا آن را سرچشمه ی همه ی اعداد می دانستند).

 

در اساطیر چین نیز نظایر جالب توجهی پیدا می شود:

اعداد فرد نشانه ی سفیدی و روز و خورشید و آتش بودند و اعداد زوج نشانه ی تاریکی و شب و سرما و ماده و آب و زمین.

 

|+|