لورنتس و زیمان 
Lorentz, H.A. & Zeeman,P
برندگان جایزه ی نوبل 1902 به خاطر خدمات فوق العاده ای که با تحقیقات خود به کشف اثر میدان مغناطیسی بر طیف نوری انجام دادند.
لورنتس ،هندریک آنتون
ملیت:هلندی
تولد 18 ژوئیه ی 1853، آرنم، هلند
فوت:4 فوریه ی 1928 ، هائورلم، هلند
زیمان، پیتر
ملیت:هلندی
متولد 25 مه 1865،زونه مر،هلند
فوت:9 اکتبر 1943 ، آمستردام
لورنتس در دانشگاه های آرنم و لیدن آموزش دید و درجه ی دکترای خود را در 1875 در 22 سالگی از دانشگاه آرنم دریافت کرد. او در شمار استادان رشته ی فیزیک نظری در دانشگاه لیدن بود و تا بازنشستگی در همان جا باقی ماند.
زیمان در دانشگاه لیدن تحصیل کرد و درجه ی دکترای خود را در 1893 گرفت. او شاگرد کامرلینگ اونس ، برنده ی جایزه ی نوبل( 1913) بود.
نظریه ی ماکسول در مورد خصلت الکترومغناطیس بودن نور باعث شده بود که بسیاری از دانشمندان در تلاش کشف اثرات احتمالی میدان های مغناطیسی بر نور باشند.
زیمان که در 1896 در آمستردام به تحقیق مشغول بود، طیف شعله ی سدیمی را که در یک میدان مغناطیسی قوی قرار داشت، با توری مقعر رولاند(concave Rowland grating ) بررسی کرد و به واقع دریافت که میدان مغناطیسی باعث تجزیه ی طیف به چند خط شد.این آزمایش با آنچه که استاد او ،لورنتس، در نظریه ی کلاسیک خود درباره ی نور و ارتعاش الکترون ها در اتم گفته بود ، هماهنگی داشت.
لورنتس که از بزرگترین فیزیک دانان نظری بود، درباره ی پدیده ای که به اثر زیمان معروف شد، توجیهاتی عالی عرضه کرد که از گام های اساسی در پیشبرد فیزیک نظری بود.