زمان در شعر شاعر

 

سیل خروشان زمان به تندی می رود و هنگامی که من از روی آن به قفا خم می شوم تا دمی چند مسیر گذشته را بنگرم امواج پر گل و لای آن تمسخر کنان به من می گویند:

                              "افسوس که دیر شده است!"

آری این سیل تندگذر پیش می رود و پیوسته مرا به گودال تاریکی که گورش می نامند نزدیک تر می کند..

                                                                         قطعه روح افسرده از لویی دولامارتین

 

|+|